#IMMT: Klaar voor de start.

3.8km zwemmen, 180km fietsen en een marathon lopen. Ik lachte je 10 jaar geleden recht in je gezicht uit. Ongeveer een jaar geleden stak ik die uitdaging in mijn kop. Over die transformatie lees je meer in andere blogs. 19 augustus 2018 stond sindsdien rood omcirkelt in mijn agenda. Wat zeg ik: mijn hele jaar is afgestemd op 19 augustus. Daarna is er niets. Het einde ter tijden is 19 augustus.

8 maanden later is het zover.

8 Maanden training. Het aannemen van een andere levensstijl en grote toewijding leidt me tot deze dag. De dag van vertrek: 16 augustus. No way back. Hoe dichterbij de dag komt, hoe meer zin ik erin krijg. Maar ook klein beetje stress en twijfel…

Na een reeks dubbelchecks heb ik alles ingepakt voor mijn eerste volledige IronMan in Mont Tremblant (Canada), denk ik. Het laatste is mijn fiets in de fietskoffer krijgen. In mijn hoofd een gemakkelijk klusje. Stuur demonteren, zadel eraf halen, pedalen verwijderen. Het stuur en zadel zijn gemakkelijk en ook het rechterpedaal vormt geen probleem.

Het linkerpedaal is een ander verhaal.

Met de sleutel krijg ik er geen beweging in. Voorzichtig met een hamer probeer ik wat beweging te forceren. Muurvast. We vertrekken over een uurtje of 2 richting het vliegveld. Het is zaak dat het pedaal er nu afkomt. Geen tijd om naar de fietswinkel te gaan. Geen tijd om te wachten tot kruipolie zijn werk doet. Ik check via een Youtube of ik het pedaal naar de goede kant draai. Dat doe ik. Ik weet niet of het antwoord me oplucht of frustreert. Ik timmer nog wat tegen de sleutel. Vloek net zo hard als ik merk dat er nog steeds geen beweging in komt. De tijd dringt, dus dan maar de fietskoffer in inclusief pedaal. Tot mijn grote opluchting past dit! Met een grote glimlach presenteer ik de ingepakte fietskoffer aan Tine. Alsof ze niks heeft gehoord van mijn gevloek op dat pedaal..

Nu ik klaar ben voor vertrek komt de grote dag dichtbij. 8 maanden geleden begon ik met de voorbereiding voor de langste sportdag van mijn leven. Nu sta ik klaar voor vertrek. Ik vertrouw mijn harde werk van de afgelopen maanden. Het werk is gedaan. De focus ligt nu op herstel en rust. Die start tijdens de twee vluchten naar Montreal. Ik slaap overal als dat moet. Ook op het vliegtuig. De enige zorg is of mijn fiets ook met mij op de vlucht zit. En of deze ook met mij aankomt, zonder kleerscheuren. Aangekomen in Montreal vinden we onze bagage snel op de band. Maar bij de band van de special luggage is er nog geen spoor van mijn fiets. Wachten dan maar. Een kwartier later nog steeds geen beweging. Meerdere mensen staan te wachten bij de band en worden ongeduldig. Iedere minuut die verstrijkt nemen de zorgen bij me toe.

Hoe los ik het op als ik géén fiets heb?

Een kwartier later. Nog steeds geen beweging. De onrust bij overige reizigers neemt ook toe. Even later komt een vrouw met twee kinderstoeltjes terug. Ik herken haar van onze vlucht en overhoor het gesprek met haar man. Er is elders nóg een band voor speciale luggage waar alles staat.

Gelukkig tref ik mijn fietskoffer daar ongeschonden aan.

Opgelucht leg ik deze op de trolley. Wat staat er nog te wachten met mijn fiets deze vakantie. We halen onze auto op en zetten koers naar Mont Tremblant. Het is inmiddels donker geworden. Ik rijd op onbekende wegen in een onbekend land. Na een lange dag reizen is concentreren moeilijk. Na een anderhalf uur rijden komen we aan in onze bed and breakfast. We checken in, douchen en duiken in bed.

We ontwaken rustig en zien nu pas de schitterende omgeving van Les Dames du Lac. Prachtig uitzicht over een meer omringd door hoge bomen. Huizen staan verschuild tussen de bomen. De vogels fluiten. Onze Belgische gastheren Emmanuel en Bob serveren ons een fantastisch ontbijt. Genoeg krachtvoer om Mont Tremblant te gaan verkennen. Emmanuel en Bob geven ons een introductie van Mont Tremblant. Voor iedereen die het niet kent, is het vergelijk met Knokke. Je hebt Knokke, Knokke Heist, Knokke La Zoute etc. maar alles is bekend onder Knokke. Mont Tremblant bestaat ook uit verschillende dorpen. Wij zitten in de buurt van het oude dorp, maar de Ironman Village is in het resort. Het wordt omschreven als een Disney-achtig dorp. Daar is weinig privé eigendom. Nauwelijks vaste bewoners. Alles is bedoelt voor toeristen die daar hun buitenverblijf hebben. Na de uitgebreide uitleg rijden we vol verwachting naar het resort.

We zien direct de vergelijking met Disneyland.

Sprookjesachtige gebouwen, smalle straatjes, en een gondelbaantje over het dorp. Eerst de formaliteiten. Ik doorloop de inschrijving en ontvang mijn rugzak met wat goodies. Die heb ik alvast in de tas. Net zoals mijn startnummer. De regen komt inmiddels uit de hemel. We houden toch even halt bij de persconferentie van de pro’s. Lionel Sanders en Matt Russel zijn de bekendste namen die hun verwachtingen uit de doeken doen. Beiden zijn op jacht naar een mooie prestatie in Kona. Zij zien dit als een goede wedstrijd in aanloop naar hun piek in Oktober. Beiden zijn afgelopen maanden een voorbeeld voor me geweest. Ik blijf graag even luisteren. Als zij aan het woord zijn geweest haken we af, vanwege de regen. We schuilen in de merchandise tent van Ironman Village.

Inmiddels is het eerste deel van mijn enthousiaste supporters aangekomen!

Op weg naar Katja en Seb lopen we Lionel Sanders tegen het lijf. Gelukkig neemt hij de tijd voor een foto en een kort praatje. Snel door naar mijn supporters! Na de bekende kussen en knuffels lopen samen nog wat door het dorp.

Ik krijg de vraag of ik er klaar voor ben.

Mijn antwoord is eerst ja. En dan nee. Uiteindelijk toch ja. Ik besef écht wat ik ga doen nu ik daadwerkelijk de plek van de finish zie. Nu ik zo dichtbij de start ben. Ik kan niet wachten om te beginnen. Toch twijfel ik een klein beetje. Ga ik finishen? Uiteindelijk besef ik dat alle trainingen me hiervoor klaarstoomden. Ik ben er klaar voor!

Nog 2 nachten slapen!

 

About davidprinsengeerligs

Over-enthusiastic triathlete and blogger. Writing about triathlon training, nutrition and living as a vegan athlete.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.